Happiness

UYARI: Bu filmde ve yazıda “rahatsız edici unsurlar” bulunmaktadır, yetişkinler içindir ve bu yazı filmdeki bazı gelişmeleri ele vermektedir.

“Happiness” filmini hayranlıkla izledim. Çıkarcı ilişkilerin ve insaniyetten uzaklaşmışlığın zarar verdiği Amerikan toplumunun sert bir kesitini gördüm. Sahne sahne karakterleri tanıyoruz: Psikoloğuna komşu Helen’le ne muhteşem olacağını anlatan Allen, (duyduğum en yaratıcı tasvirlerden biriydi), Allen’ı dinleyen ve küçük yaştaki erkek çocuklara cinsel olarak ilgi duyan Dr. Maplewood, Dr. Maplewood’un herşeyin iyi olduğunu düşünen, aşırı iyimser ama derinlerde sorunlu eşi Trish, Trish’in hep üzgün, erkeklerden yana hiç şansı olmamış, kendi çapında besteci Joy, (isimdeki kara mizaha dikkat), Joy’un çok alımlı, hayatı boyunca erkeklerin ilgisine mazhar olmuş ama mutluluğu bulamamış ablası Helen, Dr. Maplewood ve Trish’in ergenlik sancıları içindeki oğulları Billy, Joy’un öğretmenlik yapmaya çalıştığı yerde hayatına giren Rus Vlad, Allen’in apartmanında, ona hayran ancak fazla şişman olmasından depresyonda ve apartmanın kapıcısının saldırısını kendi yöntemleriyle savuşturan Kristina, Trish ve Joy’un ayrılmak üzere olan anne ve babası…

Filmde, rahat ve sıkmadan, bu insanların hikayelerinde geziniyoruz. Hikayeler arasındaki bağlantıları kolayca sezip takip edebiliyoruz, zira Allen’in komşusu Trish’in ablası, Maplewood ile Trish evli, Billy’in okul arkadaşları babasının hedefi. Film ilerledikçe, özellikle Joy’un depresyonu ve Dr. Maplewood’un sapıkça emelleri izleyeni etkisi altına alıyor. Her iki hikaye de birleşerek sonlanıyor.

Tüm bu insanlar kendilerince mutluluğu arıyor. Joy, kendi içinde tutarlı, ancak tüm ailesi ona yıllardır kötü davranmış, hiçbir zaman birşey başaramayacağını söylemişler. O da bu duygunun etkisini her yeni ilişkisinde yaşıyor. İş arkadaşlarından sıkılıyor, kendini yardım kuruluşlarına veriyor, orada da Rus hırsız Vlad’ın tuzağına düşüyor. Neredeyse bir saflık abidesi. İnsanların temelde iyi olduğu varsayımıyla hareket edip, sonunda geldiği noktalarda şaşkınlık yaşıyor. Joy üzerinden bu tür insanları düşünmeye başlıyoruz, kendimizi de onun pozisyonunda koyuyoruz. Bu aslında “tutunamayanlar”ın bir hikayesi.

Dr. Maplewood, içindeki uçtaki cinsel eğilimlerini yaşamak için çok çabalıyor. Toplumdaki bilinirliğini kaybetmesi, ailesinin onu terk etmesi pahasına kendini bu yolda gitmekten alamıyor. Farkı dürüst olması. Oğluyla yaptığı içimizi burkan son sohbette, yaptığı şeyleri tekrar yapacağını söylüyor. İçinde derin bir hüzün var, ama bir psikolojik rahatsızlığın pençesine düşmüş, kurban rolünde de başarılı.

Bu filmle sakin, dürüst insan hikayelerini bir arada görebiliyoruz. Amerikan toplumunun hastalıklarını dışa vuran, sorunlarına çözüm bulamayan, uzmanlara da başvurmayan insanların öyküleri bunlar. Telefon sapıkları, pedofililer, tecavüz edilmeyi arzu eden kadınlar hikaye içinde yer alıyorlar. Bir bağımsız film olarak, gişe kaygısından uzak, gerçekçi bir altyapı ile çekilmiş bir film. Anlatmak istediklerini açıkça göstermeden, çoğu yerde ima ederek ilerliyor. Çocukların filmde kullanılması da çok etkileyici, özellikle Dr. Maplewood’un oğlu Billy rolünü oynayan Rufus Read gerçekten büyük iş başarmış. Babasıyla olan diyalogları bir erkek çocuğun ergenliğe geçerken babasıyla açıkça neler konuşabileceğini gösteriyor. Bu zamanda, bu ülkede bu tür bir diyaloğu hayal edemedim. Burada trajikomik olan Dr. Maplewood’un başka erkek çocuklara ilgi gösterirken kendi oğluyla cinsellik içerikli konuşmalar yapması.

Daha sonra çekilen ve ana akım Hollywood’un önemli filmlerinden “American Beauty”e ilham kaynağı olduğunu düşündüğüm “Happiness” izlenmeli. İnsanı rahatsız eden çok tarafı var, izlemek kolay değil, fakat sadece farklı cinsel eğilimlerin bir geçidi olarak değil, birbirleriyle pamuk ipliğiyle bağlanmış bir grup insanın kendi iç dünyaları ile hesaplaşmalarını görmek açısından çok değerli. Şuradan alıp izleyebilirsiniz.

, , , , , , ,

  1. Filmlerle Psikoloji – İstanbul Film Akademi | Filmler Üzerine

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: